Koszty życia w Dubaju kontra Warszawa, pozycja po pozycji

Krótka odpowiedź o kosztach

Życie w Dubaju bywa droższe od Warszawy przede wszystkim w dwóch pozycjach: wynajmie i edukacji. Tańsze jest paliwo, tańszy transport i, co najważniejsze dla budżetu, dochód nie jest obciążony PIT, bo w ZEA obowiązuje 0% podatku dochodowego od osób fizycznych. Dla singla realny miesięczny budżet startuje orientacyjnie od 8 do 12 tys. AED, dla rodziny 2+2 z jednym dzieckiem w szkole często przekracza 30 tys. AED. Wszystkie kwoty w tym tekście to widełki poglądowe, które warto przeliczyć na złotówki po kursie z dnia przeprowadzki.

Dirham jest sztywno powiązany z dolarem, więc kurs AED do PLN porusza się głównie za parą dolar do złotego. To ważne przy planowaniu, bo osłabienie złotego podnosi Twoje koszty w przeliczeniu z dnia na dzień, mimo że ceny w AED się nie zmieniają. Jeśli dochody masz w złotych, a wydatki w dirhamach, ryzyko kursowe realnie wpływa na budżet, dlatego zamiast jednego przelicznika warto założyć widełki kursu i liczyć koszty w obu wariantach.

Gdzie Dubaj jest droższy

Największa różnica to wynajem. Kawalerka w dobrze skomunikowanej dzielnicy potrafi kosztować od 6 do 12 tys. AED miesięcznie, a płatność następuje z góry za cały rok w jednym do czterech czeków. To zmienia planowanie gotówki, bo nie wystarczy mieć na miesiąc, trzeba mieć na rok. Zasady najmu, w tym rejestrację Ejari i limity podwyżek, rozkładamy w rozdziale o wynajmie mieszkania.

Druga droga pozycja to szkoła. Czesne w placówce ze średniej półki liczy się w dziesiątkach tysięcy AED rocznie, a przy dwójce dzieci robi się z tego największy stały wydatek rodziny. Płatność również z góry za rok lub semestr.

Gdzie Dubaj jest tańszy

Paliwo kosztuje ułamek polskiej ceny, więc auto w codziennym użyciu jest tańsze w utrzymaniu, mimo dłuższych dystansów. Nie ma podatku dochodowego od pensji, co przy wyższych zarobkach robi ogromną różnicę w kwocie, która zostaje na koncie. Nie ma też składek ZUS pobieranych z wynagrodzenia, choć to osobna decyzja, co dalej z polskim systemem, którą omawiamy przy ZUS i ubezpieczeniu po wyjeździe.

Trzy profile, trzy budżety

Sensowniej patrzeć na koszty przez pryzmat profilu niż jednej średniej. Singiel wynajmujący kawalerkę w rozsądnej lokalizacji, jedzący w domu i korzystający z auta lub metra mieści się orientacyjnie w 8 do 12 tys. AED miesięcznie, przy czym czynsz i tak trzeba mieć na rok z góry. Para bez dzieci to zwykle 12 do 18 tys. AED, bo większe mieszkanie i podwójne ubezpieczenie zdrowotne przeważają nad oszczędnościami ze wspólnego gospodarstwa. Rodzina 2+2 z jednym dzieckiem w szkole często przekracza 30 tys. AED miesięcznie, a drugie dziecko w płatnej placówce potrafi dodać kolejne kilkanaście tysięcy. Te widełki zależą od dzielnicy i standardu, więc traktuj je jako punkt wyjścia, nie wyrok.

Do budżetu miesięcznego dochodzi jednorazowa gotówka na start, której nie widać w tabeli comiesięcznej. Czynsz za rok, czesne za rok i składka zdrowotna za rok razem tworzą wydatek, który u rodziny zamyka się w kilkuset tysiącach AED w pierwszym miesiącu. Kto tego nie przewidzi, wpada w pułapkę płynności mimo dobrej pensji.

Jak liczyć, żeby się nie pomylić

Porównanie samych wydatków wprowadza w błąd, bo pomija stronę dochodową. Uczciwy rachunek to netto-netto: ile zostaje w kieszeni po podatkach i składkach w obu krajach, przy tym samym poziomie życia. Przy niskich zarobkach wyższy czynsz w Dubaju zjada przewagę zerowego PIT. Przy wysokich brak podatku przeważa i to mocno. Punkt, w którym Dubaj zaczyna wygrywać, zależy od profilu i kursu, dlatego zamiast ogólników policz własną kwotę graniczną.

Sam brak PIT w ZEA nie kończy tematu podatków. Dopóki centrum Twojego życia zostaje w Polsce, rozliczasz się w Polsce niezależnie od wizy. Kiedy naprawdę zmienia się rezydencja, tłumaczymy w tekście o rezydencji podatkowej. Zanim policzysz budżet miesięczny, ustal sumę gotówki na start: czynsz za rok plus czesne za rok plus składka zdrowotna za rok.