Free zone czy mainland w ZEA: pełna tabela różnic

Krótka odpowiedź

Jeśli Twoi klienci są w ZEA, wybierz mainland. Jeśli sprzedajesz poza Emiraty lub prowadzisz holding, wybierz free zone. Reszta różnic wynika z tej jednej osi: dostęp do rynku lokalnego kontra tani start i szansa na 0% podatku. Obie formy pozwalają dziś na 100% własności zagranicznej, więc to nie jest już czynnik różnicujący.

Dostęp do rynku i własność

Mainland to spółka pod Departamentem Rozwoju Gospodarczego danego emiratu. Może fakturować bezpośrednio klientów w ZEA, otwierać biuro w dowolnej lokalizacji i startować w zamówieniach publicznych. Free zone działa w wydzielonej strefie z własnym rejestrem. Sprzedaż na rynek lokalny prowadzi zwykle przez dystrybutora albo oddział mainland, co komplikuje model, jeśli Twój odbiorca siedzi w Dubaju.

Kwestia lokalnego wspólnika przestała różnicować obie formy. Po reformie prawa spółek z 2021 roku cudzoziemiec obejmuje 100% udziałów także w mainland w większości działalności. Wyjątki dotyczą wąskiej listy branż strategicznych. Zniknął też dawny wymóg lokalnego agenta usługowego dla wielu profili, choć część działalności regulowanych wciąż potrzebuje dodatkowych zgód sektorowych, na przykład od władz zdrowotnych czy finansowych.

Różni się natomiast zasięg operacyjny. Spółka mainland wynajmuje biuro pod dowolnym adresem w emiracie i zatrudnia bez limitu narzucanego przez strefę. Free zone działa w granicach swojej jurysdykcji, a liczba wiz jest powiązana z metrażem biura lub typem pakietu. Dla jednoosobowej działalności usługowej to bez znaczenia, dla firmy z zespołem sprzedaży w terenie już tak.

Podatki: gdzie jest 0%, a gdzie 9%

Podatek dochodowy od firm wynosi 0% do 375 000 AED zysku i 9% powyżej. Mainland płaci według tej zasady wprost. Free zone może utrzymać 0% na dochodzie kwalifikowanym, o ile spełnia warunki Qualifying Free Zone Person. Liczą się trzy rzeczy: rodzaj działalności z listy kwalifikowanej, realna substancja w strefie oraz utrzymanie dochodu z rynku lokalnego poniżej progu de minimis. Przekroczysz warunki, tracisz status i cały dochód wraca do stawki 9%.

Osobno działa VAT w wysokości 5% po przekroczeniu progu rejestracji. Dotyczy obu form. Warto rozdzielić dwa pojęcia, które łatwo pomylić: obszar celny i status podatkowy. Część free zone to jednocześnie strefy wolnocłowe dla obrotu towarowego, ale to nie to samo co stawka 0% w podatku dochodowym. Towary sprowadzone do free zone i wprowadzone potem na rynek ZEA podlegają cłu i VAT tak jak każdy import. Próg CIT, warunki QFZP i sposób liczenia opisujemy w tekście o CIT w ZEA.

Koszty i biuro

Free zone wygrywa na starcie. Pakiety z flexi desk startują niżej niż mainland, a rejestracja jest szybsza i bardziej zestandaryzowana. Mainland wymaga zwykle fizycznego adresu z umową najmu i Ejari, co podnosi koszt wejścia i wydłuża rozruch o kwestie najmu. Różnica maleje w kolejnych latach, gdy dochodzą księgowość, audyt w wybranych strefach i odnowienia. Zestawienie konkretnych stref i ich cenników prowadzimy w najlepszych free zone, a pełny rachunek roczny w kosztach utrzymania.

Kiedy co wybrać

Mainland ma sens dla gastronomii, handlu detalicznego, usług dla firm w ZEA, budownictwa i wszystkiego, co żyje z lokalnego klienta oraz z przetargów. Free zone ma sens dla eksportu usług IT, konsultingu międzynarodowego, e-commerce poza ZEA, tradingu towarowego i struktur holdingowych. Jeśli wahasz się, policz, jaki procent przychodu pochodzi od klientów w Emiratach. Powyżej mniej więcej połowy przewaga free zone znika, bo i tak zapłacisz 9%. Wtedy prostota mainland przeważa.

Nie musisz się też zamykać na jedną formę na zawsze. Część firm zaczyna w free zone dla taniego startu i statusu 0%, a gdy rynek lokalny zaczyna generować większość przychodu, dokłada oddział mainland albo migruje. Taki ruch kosztuje i zabiera kilka tygodni, więc lepiej przewidzieć kierunek na starcie, ale sama możliwość zmiany zdejmuje presję z pierwszej decyzji. Zestawienie konkretnych stref, ich cenników i limitów wizowych prowadzimy w najlepszych free zone.