Najlepsze free zone w ZEA: IFZA, DMCC, RAKEZ, Meydan

Krótka odpowiedź

Najlepsza free zone to ta dopasowana do Twojej działalności i budżetu, nie ta z największym banerem. Dla usług i IT w Dubaju najczęściej wygrywa IFZA elastycznością i ceną. Dla maksymalnie taniego startu RAKEZ, choć adres jest w Ras Al Khaimah. Dla commodities, crypto i klientów, którym imponuje prestiż, DMCC w JLT. Meydan i podobne strefy to sensowna alternatywa dla e-commerce. Wszystkie kwoty poniżej są orientacyjne, bo cenniki stref zmieniają się co roku, a promocje potrafią przesunąć widełki w obie strony między jednym kwartałem a drugim.

IFZA

Elastyczny, popularny wybór w Dubaju dla usług, doradztwa i IT. Licencja startuje orientacyjnie od 12,5 tysiąca AED bez wizy i wyżej z pakietem wizowym. Realny rok pierwszy z jedną wizą to widełki około 21–22 tysięcy AED, gdy doliczysz establishment card, flexi desk i koszty wizowe. IFZA sprzedaje przez sieć agentów, więc ta sama licencja bywa wyceniana różnie i warto zebrać dwie lub trzy oferty na ten sam pakiet. Poproś o rozbicie pozycji na licencję, biuro, establishment card i wizy, zanim zapłacisz, bo dopiero rozbita oferta pozwala porównać agentów uczciwie.

RAKEZ

Najczęściej wskazywana jako najtańsza. Licencja od orientacyjnie 8,2 tysiąca AED, freelance permit jeszcze niżej, a rok pierwszy z wizą to widełki około 13–18 tysięcy AED. Cena kosztuje kompromisem: to Ras Al Khaimah, nie Dubaj. Adres poza głównym rynkiem i wolniejszy proces bankowy to realne minusy dla kogoś, kto obsługuje klientów z Dubaju albo potrzebuje szybko konta. RAKEZ ma za to szeroki katalog aktywności, w tym produkcyjne i przemysłowe, których lżejsze strefy usługowe nie oferują. Dla kogoś, kto potrzebuje magazynu albo hali, a nie prestiżowego adresu, to argument mocniejszy niż lokalizacja.

DMCC

Segment premium w Jumeirah Lakes Towers. Licencja startuje orientacyjnie od 20 tysięcy AED, a pełny pakiet all-in potrafi zacząć się od około 35 tysięcy AED. DMCC to naturalny wybór dla handlu towarowego, złota, diamentów i działalności crypto, a także tam, gdzie prestiż adresu ma wartość handlową. Płacisz więcej, dostajesz rozpoznawalną markę strefy i rozbudowaną infrastrukturę. DMCC nakłada jednak obowiązek corocznego audytu zbadanego przez zatwierdzonego audytora, czego tańsze strefy nie wymagają. To realny, powtarzalny koszt, który trzeba doliczyć do rachunku, zanim porównasz DMCC z IFZA po samej cenie licencji.

Meydan i alternatywy

Meydan oraz strefy pokroju SHAMS bywają wybierane przez start-upy i e-commerce jako tańsza droga do dubajskiego adresu. Widełki startowe są zbliżone do IFZA, ale zakres pakietów i limity wizowe różnią się między ofertami. Meydan kusi adresem w Dubaju przy niskim progu wejścia, a SHAMS jest popularny wśród twórców i mediów dzięki profilowi aktywności medialnych. Tu weryfikacja u źródła jest szczególnie ważna, bo promocje potrafią zmienić rachunek z miesiąca na miesiąc, a to, co dziś wygląda na najtańszą ofertę, po odnowieniu bywa droższe od stabilnego cennika większej strefy.

Jak czytać cenniki

Liczba wiz zależy od typu biura. Flexi desk daje zwykle miejsce na 1–3 wizy, większy metraż podnosi limit. Pakiet startowy to pierwsze wrażenie, prawdziwy koszt widać w odnowieniu i w księgowości, którą i tak musisz prowadzić.

Przy porównywaniu ofert patrz na trzy rzeczy naraz, a nie na samą cenę licencji. Po pierwsze, ile wiz obejmuje pakiet, bo dokupienie każdej kolejnej to osobny wydatek. Po drugie, czy strefa wymaga audytu, bo to powtarzalny koszt kilku tysięcy AED rocznie. Po trzecie, jak wygląda banking dla spółek z danej strefy, bo najtańsza licencja traci sens, gdy przez trzy miesiące nie ruszysz konta. Dopiero suma tych elementów mówi, ile realnie kosztuje spółka.

Pełny rachunek roczny rozkładamy w kosztach utrzymania spółki, a decyzję między strefą a mainland w free zone kontra mainland. Zanim podpiszesz, sprawdź aktualny cennik na stronie wybranej strefy, bo kwoty z tej tabeli traktuj wyłącznie jako punkt odniesienia.